Złożenie najkorzystniejszej oferty cenowej, skrupulatne przygotowanie kosztorysu i weryfikacja dostępności zasobów to dla wykonawcy nierzadko tygodnie wytężonej pracy. Wystarczy jednak chwila nieuwagi przy wyborze narzędzia kryptograficznego, aby cały ten wysiłek został bezpowrotnie zaprzepaszczony w ułamku sekundy podczas sesji otwarcia ofert. Wyobraźmy sobie sytuację, w której prezes zarządu podpisuje formularz ofertowy profilem zaufanym przez platformę gov.pl, plik zostaje przesłany bez ostrzeżeń systemowych na platformę e-Zamówienia, a zamawiający po weryfikacji formalnej natychmiast odrzuca ofertę bez wezwania do jakichkolwiek wyjaśnień. Wszystko odbyło się w procedurze przekraczającej tak zwane progi unijne, gdzie prawo nie dopuszcza żadnych kompromisów dotyczących formatu cyfrowego. [2]
Błąd w doborze podpisu elektronicznego jest jedną z najbardziej bezwzględnych pułapek w Prawie zamówień publicznych. System zamówień publicznych nie ocenia tu intencji wykonawcy, jego wiarygodności finansowej czy faktu, że tożsamość osoby składającej oświadczenie woli nie budzi żadnych wątpliwości. Liczy się wyłącznie ścisła zgodność z reżimem prawnym i standardem technicznym. Pomiędzy podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym a podpisem osobistym istnieje fundamentalna przepaść technologiczna oraz jurysdykcyjna, która decyduje o być albo nie być w postępowaniu.
Błąd formalny, którego nie da się naprawić: dlaczego niewłaściwy podpis eliminuje ofertę z przetargu
Wielu wykonawców błędnie zakłada, że w erze powszechnej elektronizacji administracji każdy państwowy podpis jest traktowany tak samo. Skoro profil zaufany pozwala załatwić sprawy podatkowe, zarejestrować pojazd czy złożyć wniosek o dotację, to intuicyjnie wydaje się wystarczający również do złożenia oferty przetargowej. Ta intuicja okazuje się fatalna w skutkach przy zderzeniu z rygorystycznymi przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (PZP).
Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 6 ustawy PZP, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli nie została sporządzona lub przekazana w sposób zgodny z wymaganiami technicznymi oraz organizacyjnymi sporządzania lub przekazywania ofert przy użyciu środków komunikacji elektronicznej określonymi przez zamawiającego, bądź też nie została złożona w wymaganej formie. Kluczowe jest tutaj zestawienie z art. 63 ustawy PZP, który definiuje rygory formy w zależności od wartości szacunkowej zamówienia. O ile brak załącznika technicznego, referencji czy dokumentu podmiotowego podlega procedurze naprawczej na podstawie art. 128 ust. 1 PZP, o tyle oferta złożona z naruszeniem rygoru formy elektronicznej nie podlega konwalidacji. Zamawiający nie może wezwać wykonawcy do ponownego, poprawnego podpisania formularza ofertowego po upływie terminu składania ofert, gdyż stanowiłoby to niedopuszczalną negocjację treści oferty i naruszenie zasady równego traktowania wykonawców.
Wadliwie podpisana oferta cierpi na sankcję bezwzględnej nieważności czynności prawnej. Zgodnie z art. 73 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy PZP, jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pod rygorem nieważności (ad solemnitatem), czynność dokonana bez zachowania tej formy jest nieważna. W procedurach unijnych ustawa wprost wymaga kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Użycie w tym miejscu podpisu zaufanego sprawia, że oświadczenie woli w sensie prawnym w ogóle nie wywołuje skutków prawnych przypisanych ofercie handlowej. Żadne pismo wyjaśniające ani próby dowodzenia autentyczności intencji wykonawcy nie zmienią decyzji komisji przetargowej, co potwierdza jednolite orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej.
Niezwykle mylący dla uczestników rynku bywa sam przebieg procesu technicznego na komercyjnych platformach zakupowych (takich jak SmartPZP, Platforma e-Zamówienia, Open Nexus czy miniPortal). Systemy te pełnią rolę transmisyjną. Weryfikacja wstępna pliku przy jego wgrywaniu ogranicza się zazwyczaj do sprawdzenia, czy plik nie jest uszkodzony, nie zawiera złośliwego oprogramowania oraz czy posiada jakąkolwiek strukturę podpisu kryptograficznego. Zielony komunikat o treści „Plik został pomyślnie podpisany i wgrany” oznacza wyłącznie poprawność operacji wejścia/wyjścia (I/O). Nie jest to tożsame z prawno-techniczną walidacją wymogów SWZ (Specyfikacji Warunków Zamówienia). System nie wie, czy w przetargu o wartości 20 milionów złotych na roboty budowlane wykonawca wgrał plik z podpisem kwalifikowanym, czy z podpisem zaufanym – tę weryfikację przeprowadza zamawiający dopiero po odszyfrowaniu ofert.
Przyczyny zamieszania: rozbieżne progi kwotowe i architektura prawno-techniczna podpisów
Źródłem problemów z poprawnym doborem narzędzia jest dualizm prawny wprowadzony przez ustawodawcę, który podzielił rynek zamówień na dwa odrębne reżimy proceduralne. Granicą podziału są tak zwane progi unijne, czyli kwoty wartości zamówień, od których uzależniony jest obowiązek przekazywania ogłoszeń Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej. Progi te są okresowo aktualizowane w drodze rozporządzeń delegowanych Komisji Europejskiej i zależą od rodzaju zamawiającego (administracja centralna, samorządy, zamawiający sektorowi) oraz przedmiotu zamówienia (dostawy, usługi, roboty budowlane).
W myśl art. 63 ust. 1 ustawy PZP, w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub konkursie o wartości równej lub przekraczającej progi unijne, ofertę, wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub konkursie, wniosek o dopuszczenie do udziału w systemie kwalifikacji wykonawców oraz oświadczenie, o którym mowa w art. 125 ust. 1 (w tym Jednolity Europejski Dokument Zamówienia – JEDZ/ESPD), składa się pod rygorem nieważności w formie elektronicznej. Zgodnie z art. 781 Kodeksu cywilnego formę elektroniczną zapewnia wyłącznie kwalifikowany podpis elektroniczny.
Z kolei art. 63 ust. 2 ustawy PZP określa zasady dla postępowań o wartości mniejszej niż progi unijne (tzw. procedury krajowe). W tym przypadku ustawodawca zliberalizował wymogi: ofertę oraz oświadczenie wstępne składa się pod rygorem nieważności w formie elektronicznej LUB w postaci elektronicznej opatrzonej podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Ta pozornie drobna różnica pojęciowa („forma elektroniczna” vs „postać elektroniczna z podpisem zaufanym/osobistym”) jest osią większości pomyłek. W postępowaniach krajowych wykonawca ma pełen wybór spośród trzech metod, natomiast w postępowaniach unijnych wybór ten zostaje całkowicie zredukowany do certyfikatu kwalifikowanego. [1]
Kolejną warstwą komplikacji jest zderzenie standardu unijnego z lokalnymi narzędziami krajowymi. Kwalifikowany podpis elektroniczny jest zdefiniowany w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (znanym powszechnie jako eIDAS). Rozporządzenie to gwarantuje transgraniczną interoperacyjność – podpis kwalifikowany wydany przez certyfikowane centrum w Hiszpanii, Niemczech czy Polsce jest w świetle prawa traktowany jednakowo i posiada domniemanie integralności oraz autentyczności w całej Unii Europejskiej. Profil zaufany oraz podpis osobisty (z e-dowodu) to z kolei wytwory polskiej infrastruktury administracji publicznej (oparte m.in. o węzeł krajowy login.gov.pl i Ustawę o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz Ustawę o dowodach osobistych). Nie są one w pełni zintegrowanymi narzędziami komercyjnego obrotu transgranicznego w rozumieniu pełnej certyfikacji QES (Qualified Electronic Signature).
Zamawiający prowadzący postępowanie unijne nie posiada żadnej swobody uznaniowej. Nie może uznać oferty podpisanej podpisem zaufanym, powołując się na zasadę proporcjonalności czy fakt, że podpis zaufany został zweryfikowany przez bankowość elektroniczną i państwową platformę. Akceptacja takiego podpisu w procedurze unijnej stanowiłaby rażące naruszenie dyscypliny finansów publicznych oraz przepisów PZP, narażając postępowanie na unieważnienie, a zamawiającego na zarzuty ze strony pozostałych uczestników przetargu przed KIO.
Trzy podpisy pod lupą: mechanika działania, narzędzia i ograniczenia systemowe
Aby świadomie i bezpiecznie poruszać się po platformach zakupowych, należy zrozumieć techniczne różnice pomiędzy poszczególnymi typami podpisów. Każdy z nich korzysta z innej infrastruktury kluczy, innych nośników i odmiennych algorytmów weryfikacji.
Kwalifikowany podpis elektroniczny (QES)
Kwalifikowany podpis elektroniczny to najwyższy w hierarchii standard cyfrowego poświadczania tożsamości i woli. Z technicznego punktu widzenia jest to zaawansowany podpis elektroniczny, który spełnia dwa rygorystyczne warunki: opiera się na kwalifikowanym certyfikacie podpisu elektronicznego oraz jest składany za pomocą kwalifikowanego urządzenia do składania podpisu elektronicznego (QSCD – Qualified Signature Creation Device).
Certyfikaty kwalifikowane w Polsce mogą być wydawane wyłącznie przez podmioty wpisane do rejestru dostawców usług zaufania, nadzorowanego przez Narodowe Centrum Certyfikacji (NCCert), prowadzone przez Narodowy Bank Polski. Do grona tych centrów należą m.in. Asseco Data Systems (Certum), Krajowa Izba Rozliczeniowa (Szafir), Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych (Sigillum), EuroCert czy CenCert. Wydanie certyfikatu wymaga bezwzględnego potwierdzenia tożsamości subskrybenta – stacjonarnie za okazaniem dokumentu tożsamości lub zdalnie z wykorzystaniem procedur wideoidentyfikacji i biometrii.
Infrastruktura sprzętowa kwalifikowanego podpisu obejmuje tradycyjnie fizyczne karty kryptograficzne ze stykowym chipem, instalowane w czytnikach USB, bądź miniaturowe tokeny USB. Nowoczesnym standardem stają się jednak podpisy kwalifikowane w chmurze (np. SimplySign, mSzafir), gdzie klucz prywatny użytkownika jest bezpiecznie przechowywany w certyfikowanym zdalnym module bezpieczeństwa sprzętowego (HSM – Hardware Security Module), a autoryzacja składania podpisu odbywa się dwuskładnikowo (np. przez aplikację mobilną z kodem OTP lub biometrią smartfona). Główną zaletą prawną podpisu kwalifikowanego jest to, że jako jedyny wywołuje skutek tożsamy z podpisem własnoręcznym w każdych okolicznościach prawnych (art. 781 § 2 k.c.).
Uwaga: Certyfikat kwalifikowany ma określony czas ważności (najczęściej od 1 do 3 lat). Złożenie podpisu certyfikatem, który wygasł choćby minutę przed złożeniem podpisu, powoduje bezskuteczność sygnatury. Wykonawca musi stale monitorować datę ważności certyfikatu w oprogramowaniu dostawcy.
Podpis zaufany
Podpis zaufany to bezpłatne rozwiązanie udostępnione przez polską administrację publiczną, zintegrowane bezpośrednio z profilem zaufanym. Pod względem kryptograficznym nie jest to kwalifikowany podpis elektroniczny, lecz podpis potwierdzony profilem zaufanym, którego funkcjonowanie normuje art. 20ae Ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
Mechanizm działania opiera się na zewnętrznej usłudze webowej (serwis gov.pl / ePUAP). Użytkownik nie posiada własnego klucza prywatnego zapisanego na tokenie czy w HSM. Zamiast tego przesyła plik na serwer administracji rządowej, uwierzytelnia się za pośrednictwem węzła krajowego (najczęściej bankowością elektroniczną lub aplikacją mObywatel), a państwowy system generuje poświadczenie podpisu, doklejając do pliku metadane weryfikacyjne potwierdzone pieczęcią elektroniczną Ministra Cyfryzacji.
Podpis zaufany ma istotne ograniczenia techniczne i prawne:
Dopuszczalność wyłącznie w postępowaniach krajowych: Zastosowanie go w postępowaniu unijnym oznacza automatyczne odrzucenie oferty.
Limity rozmiaru pliku: Serwer podpisujący na portalu gov.pl nakłada sztywne ograniczenia wielkości przesyłanego dokumentu (zazwyczaj do 10 MB dla podpisu pojedynczego pliku). Jeśli oferta zawiera obszerne kosztorysy, skany gwarancji czy rysunki techniczne, podpisanie pliku przez gov.pl staje się technicznie niemożliwe.
Problemy z podpisami wielokrotnymi: Gdy oferta musi zostać podpisana przez dwóch członków zarządu działających łącznie, wielokrotne przepuszczanie tego samego dokumentu przez mechanizm gov.pl potrafi doprowadzić do uszkodzenia kontenera podpisu wcześniejszego sygnatariusza lub zmiany struktury pliku.
Podpis osobisty (zaawansowany podpis elektroniczny z e-dowodu)
Podpis osobisty to zaawansowany podpis elektroniczny w rozumieniu rozporządzenia eIDAS
Źródło: Pexels | Autor: Matheus Lara
oraz w polskim porządku prawnym, powiązany funkcjonalnie z warstwą elektroniczną dowodu osobistego. Aby go użyć, posiadacz e-dowodu musi podczas odbioru dokumentu aktywować certyfikat podpisu osobistego oraz ustalić kod PIN. Sam dowód należy następnie umieścić w czytniku NFC podłączonym do komputera albo skorzystać z urządzenia mobilnego wyposażonego w NFC i zgodnej aplikacji.
Nie jest to podpis kwalifikowany. Jego skuteczność jest co do zasady ograniczona do kontaktów z podmiotami publicznymi, a w relacjach z innymi podmiotami wywołuje skutek równoważny podpisowi własnoręcznemu tylko wtedy, gdy druga strona wyraźnie zgodzi się na taką formę. W zamówieniach publicznych podstawą jego stosowania w procedurach krajowych jest wprost art. 63 ust. 2 PZP, dlatego zgody zamawiającego nie trzeba odrębnie konstruować w dokumentacji postępowania.
Najczęstszą przeszkodą nie jest jednak prawo, lecz kompatybilność. Podpis osobisty bywa składany w formacie XAdES (podpis dołączony do pliku XML lub kontenera) albo jako podpis zewnętrzny, zależnie od użytej aplikacji i rodzaju dokumentu. Platforma zakupowa musi umożliwić przesłanie tak podpisanego pliku, a zamawiający powinien móc poprawnie zweryfikować certyfikat e-dowodu. Nie wolno zakładać, że podgląd pliku PDF w przeglądarce potwierdza poprawność podpisu — weryfikację wykonuje się w dedykowanym narzędziu walidującym, które sprawdza certyfikat, integralność dokumentu i status podpisu.
Tip: przed terminem składania ofert dobrze jest wykonać pełny test: podpisać nieistotny plik, pobrać go po podpisaniu, zweryfikować podpis lokalnie i sprawdzić, czy platforma przyjmuje właściwy format. Szczególnie przy e-dowodzie problemem potrafi być brak sterownika czytnika, nieaktywny certyfikat albo trzykrotne błędne wpisanie PIN-u, które blokuje funkcję podpisu.
W przetargu bezpieczny wybór nie polega na użyciu podpisu „najwygodniejszego”, lecz na dopasowaniu go do progu postępowania, rodzaju składanego dokumentu i sposobu reprezentacji wykonawcy. Przy procedurze unijnej jedyną właściwą ścieżką jest ważny podpis kwalifikowany; w postępowaniu krajowym podpis zaufany i osobisty są dopuszczalne, ale wymagają równie starannej kontroli plików, certyfikatów oraz terminów. Jeden błędny mechanizm uwierzytelnienia może przesądzić o odrzuceniu nawet merytorycznie najlepszej oferty.
Jak dobrać podpis do typu dokumentu i wartości zamówienia: algorytm wyboru
Wybór narzędzia do podpisania dokumentacji przetargowej nie powinien być kwestią przypadku ani osobistych preferencji osoby przygotowującej pliki. Zamiast metody prób i błędów należy zastosować powtarzalny proces decyzyjny, który eliminuje ryzyko odrzucenia oferty na etapie badania formalnego. Ścieżka ta opiera się na trzech filtrach: wartości szacunkowej zamówienia, statusie prawnym podpisywanego dokumentu oraz sposobie reprezentacji wykonawcy.
Krok 1: Weryfikacja wartości zamówienia (próg unijny vs procedura krajowa)
To punkt wyjścia, od którego zależą dalsze uprawnienia wykonawcy:
Postępowanie równe lub powyżej progów unijnych: jedyną prawnie dopuszczalną formą jest kwalifikowany podpis elektroniczny (QES). Dotyczy to formularza oferty, Jednolitego Europejskiego Dokumentu Zamówienia (JEDZ/ESPD), pełnomocnictw oraz zobowiązań podmiotów trzecich. Użycie profilu zaufanego lub podpisu osobistego na którymkolwiek z tych dokumentów powoduje nieważność oświadczenia woli z mocy prawa. [3]
Postępowanie poniżej progów unijnych (krajowe): katalog narzędzi rozszerza się o podpis zaufany oraz podpis osobisty. QES pozostaje w pełni dopuszczalny i stanowi najbezpieczniejszy standard.
Krok 2: Klasyfikacja dokumentu i podmiotu składającego podpis
Forma zależy również od tego, czyje oświadczenie woli jest składane i w jakiej roli występuje sygnatariusz:
Oferta wykonawcy oraz oświadczenia własne: podlegają rygorowi wyznaczonemu przez próg postępowania. W procedurze unijnej – wyłącznie podpis kwalifikowany; w krajowej – dopuszczalne wszystkie trzy metody.
Pełnomocnictwo: art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego nakazuje zachowanie formy szczególnej wymaganej dla danej czynności. Jeśli oferta w przetargu unijnym wymaga formy elektronicznej pod rygorem nieważności (QES), pełnomocnictwo do jej złożenia musi zostać opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym mocodawcy. Udzielenie pełnomocnictwa profilem zaufanym w postępowaniu unijnym jest wadą formalną skutkującą odrzuceniem oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c PZP. W procedurze krajowej pełnomocnictwo może być opatrzone podpisem zaufanym lub osobistym.
Zobowiązanie podmiotu udostępniającego zasoby: podlega tożsamym rygorom co oferta. Podmiot trzeci w procedurze unijnej musi złożyć oświadczenie w postaci elektronicznej opatrzonej podpisem kwalifikowanym.
Krok 3: Analiza reprezentacji łącznej
Gdy spółkę reprezentuje dwóch członków zarządu albo członek zarządu wraz z prokurentem, profil zaufany stwarza realne ryzyko degradacji pliku. W takim scenariuszu najbezpieczniejszym rozwiązaniem – niezależnie od progu – jest kwalifikowany podpis elektroniczny w formacie PAdES (podpis wielokrotny wewnątrz struktury pliku PDF) lub XAdES otoczkowy (enveloped). Zapewnia to integralność obu oświadczeń bez ingerencji w warstwę wizualną czy strukturę binarną dokumentu.
Pułapki techniczne i błędy walidacji, na których wykładają się wykonawcy
Poprawny wybór rodzaju podpisu to zaledwie połowa sukcesu. Równie częstą przyczyną wykluczenia oferty są błędy czysto informatyczne, powstałe podczas generowania pliku, jego podpisywania lub zapisu. Narzędzia walidujące zamawiającego weryfikują matematyczną zgodność sumy kontrolnej (hash) dokumentu. Najmniejsza zmiana w strukturze pliku po złożeniu podpisu unieważnia go bezpowrotnie.
1. Zmiana pliku po złożeniu podpisu (syndrom ponownego zapisu w Adobe Reader)
To jeden z najpowszechniejszych błędów wykonawców. Dokument PDF zostaje podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez prezesa zarządu. Następnie pracownik działu ofertowania otwiera plik w programie Adobe Acrobat Reader, aby sprawdzić, czy „podpis się wyświetla”. Przy zamykaniu program wyświetla monit: „Czy chcesz zapisać zmiany przed zamknięciem?”, a użytkownik klika „Tak”. W tym momencie czytnik PDF nanosi metadane do pliku, co narusza pierwotną sumę kontrolną. Walidator zamawiającego zgłasza błąd: „Dokument został zmodyfikowany po podpisaniu – podpis nieważny”.
2. Podpis zewnętrzny (detached) bez dołączenia pliku źródłowego
Format XAdES pozwala na złożenie podpisu w wariancie zewnętrznym (detached). Oznacza to, że oprogramowanie generuje odrębny plik z podpisem (np. oferta.pdf.xades lub oferta.xades), podczas gdy właściwa treść pozostaje w pliku oferta.pdf. Wykonawca przesyła na platformę zakupową wyłącznie plik z rozszerzeniem .xades, zapominając o pliku PDF, bądź przesyła plik PDF o innej nazwie. Walidator nie ma dostępu do danych źródłowych, przez co nie może zweryfikować podpisu. Aby uniknąć tej pułapki, należy stosować format PAdES dla plików PDF lub format XAdES otaczający (enveloping), w którym treść dokumentu jest wbudowana bezpośrednio w strukturę XML.
3. Data ważności certyfikatu a brak kwalifikowanego znacznika czasu
Certyfikat kwalifikowany musi być ważny w chwili składania podpisu. Jednak badanie ofert przedłuża się niekiedy o tygodnie lub miesiące. Jeśli w toku postępowania certyfikat wykonawcy wygaśnie, a podpis nie zawierał kwalifikowanego znacznika czasu (Qualified Electronic Time Stamp), walidator zamawiającego może nie być w stanie stwierdzić, czy podpis został złożony przed utratą ważności certyfikatu, czy po niej. Kluczowe jest skonfigurowanie oprogramowania podpisującego (np. Szafir, proCertum SmartSign) tak, aby automatycznie pobierało znacznik czasu z serwera TSA (Time Stamping Authority) w momencie składania podpisu.
4. Łączenie różnych formatów podpisów na jednym dokumencie
Sytuacja, w której pierwszy sygnatariusz podpisuje plik profilem zaufanym przez gov.pl, a drugi członek zarządu podpisuje ten sam dokument podpisem kwalifikowanym w oprogramowaniu komercyjnym (np. w formacie XAdES zewnętrznym), generuje wysokie ryzyko błędów odczytu. Narzędzia administracji publicznej potrafią zamknąć dokument w kontenerze XML, który po późniejszym otwarciu przez program do obsługi QES traktowany jest jako uszkodzony. Jeśli konieczne jest złożenie podpisów wieloosobowych, wszyscy sygnatariusze powinni posługiwać się tym samym standardem technologicznym.
Praktyczna rekomendacja dla wykonawców
Aby wyeliminować ryzyko techniczne i prawne do zera, najbezpieczniejszym podejściem operacyjnym jest przyjęcie zasady kwalifikowany podpis elektroniczny jako standard nadrzędny, bez względu na wartość postępowania. Choć profil zaufany i e-dowód są bezpłatne i prawnie dopuszczalne w procedurach krajowych, ich ograniczenia gabarytowe, podatność na błędy przy podpisach wielokrotnych oraz brak kompatybilności transgranicznej czynią z nich narzędzia wysokiego ryzyka w presji czasu przed upływem terminu składania ofert.
Jeżeli firma startuje w zamówieniach publicznych regularnie, wyposażenie osób uprawnionych do reprezentacji w podpisy kwalifikowane (najlepiej w wersji mobilnej w chmurze) stanowi jednorazowy koszt, który całkowicie zdejmuje z zespołu ofertowego ryzyko formalnego unieważnienia wielomiesięcznej pracy.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Jaki podpis wybrać w postępowaniu powyżej progów unijnych?
W takim postępowaniu ofertę, wniosek lub wymagane oświadczenie należy złożyć w formie elektronicznej, czyli opatrzyć kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Czy podpis zaufany wystarczy w każdym przetargu krajowym?
W postępowaniach o wartości mniejszej niż progi unijne oferta i oświadczenie wstępne mogą być opatrzone podpisem kwalifikowanym, zaufanym albo osobistym, zgodnie z wymaganiami postępowania.
Czy podpis osobisty można stosować przy składaniu oferty?
Tak. W postępowaniu krajowym podpis osobisty, składany przy użyciu e-dowodu, może być jedną z dopuszczalnych form podpisania oferty lub oświadczenia wstępnego.
Czy platforma zakupowa poinformuje o niewłaściwym rodzaju podpisu?
Nie zawsze. Platforma może potwierdzić samo przesłanie pliku lub obecność struktury podpisu, ale ostateczna ocena zgodności z wymaganiami postępowania należy do zamawiającego.
Czy można poprawić niewłaściwy podpis po terminie składania ofert?
Co do zasady oferta złożona z naruszeniem wymaganego rygoru formy nie może zostać naprawiona przez ponowne podpisanie formularza po upływie terminu składania ofert.
